زندگی به جاده ای خاکی و پرپیچ و خم می ماند و با ارتفاع بلند . جاده ای بسیار طولانی که باید برای رسیدن به مقصود آن را طی کرد . مسیری که اگر در آن پیچیدن به سراغت آمد با نرمی و ملایمت با آن برخود کنی . و گرنه به عمق دره های مهیب شکست سقوط خواهی کرد و تمام هستی انسان در هنگام سقوط به نیستی کشیده خواهی شد .
+نوشته شده در یکشنبه بیستم آبان 1386ساعت22:23توسط المیرا |
|